2 lutego- Dzień Pozytywnego Myślenia!

Dzień Pozytywnego Myślenia, który przypada 2 lutego, jest doskonałą okazją na dostrzeżenie zalet dnia codziennego. A jak można uczcić ten dzień? Na przykład robiąc sobie lub innym małe przyjemności.
Pozytywne myślenie zawsze wpływa na człowieka korzystanie i wzmacnia naszą odporność. Jest wyrazem wiary w siebie i tolerancji wobec innych. Uśmiech wywołuje uśmiech – to stara prawda, która wciąż się sprawdza.

źródło: Autor: Magdalena Śliżewska
www.gdynia.pl

pedagog/psycholog szkolny: Dzień Pozytywnego Myślenia

Zapraszam uczniów na https://e-pedagogsp9.blogspot.com/ na codzienną porcję pozytywnego myślenia!

Godziny pracy pedagoga szkolnego

Poniedziałek    9.00-14.00

Wtorek                9.00-13.30

Środa                   9.00-13.00

Czwartek           8.15 -12.45

12.45- 13.30- zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno- społeczne

Piątek                 9.00-13.00

Pedagog zaprasza uczniów i rodziców do kontaktu poprzez:

– e-dziennik

– mailowo: pedagozka920@gmail.com

– kontakt indywidualny w szkole (po wcześniejszym uzgodnieniu)

– telefonicznie: 52 3537217

Serdecznie zapraszam !

Kampania profilaktyczna”DorastaMY AsertywNIE”- informacje dla rodziców.

„Pozwolić dorosnąć i pozostać wsparciem”

„Być przykładem. Umieć rozmawiać z nastolatkiem!”

Jak dojrzewa moje dziecko, czego mogę się spodziewać?

Adolescencja jest okresem życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością. Okres ten dzieli się na dwie fazy: dorastanie i młodzieńczość. Pierwsza faza jest czasem intensywnych przemian organizmu i psychiki. Ten trudny emocjonalnie okres często doprowadza młodych ludzi do kryzysu. Celem nadrzędnym staje się scalenie wszystkich fragmentów siebie w jednolitą całość, by utrzymać poczucie ciągłości swojego istnienia „dla siebie i innych”.

Dorastający zaczyna więc interesować się tym, jak odbierają go inni w porównaniu do tego, jak sam siebie widzi. Zdając sobie sprawę z tego, że rewolucja fizjologiczna zmieniła jego ciało, a otoczenie wysyła sygnały podjęcia bardziej dorosłych zobowiązań, młody człowiek będzie starał się połączyć te dwa obrazy siebie: ja – dziecko i ja – dorastający. Wykorzysta pierwotnie najprostszy sposób, czyli zaprzeczenie „dotychczasowemu sobie ” (wyparcie się dzieciństwa). Będzie to manifestował zachowaniami, które zbliżają go do świata dorosłych, w jego oczach są symbolem dorosłości.

Młody człowiek, który nie jest już dzieckiem, ale nie jest jeszcze gotowy do podjęcia roli dorosłego, musi przejść szereg prób, w których sprawdzi siebie w różnych rolach. Przede wszystkim w rolach, które zbliżą go do ponętnego świata dorosłych. Na to eksperymentowanie, w czasie którego wypracuje dla siebie nowy styl funkcjonowania i nową wizję siebie, potrzebuje czasu.

Młody człowiek w tym okresie poszukuje więc tych, którym mógłby zaufać i okazać swoją wierność. Wyborem tym najczęściej obdarza swoich rówieśników, wyczuwając podobieństwo ich sytuacji do swojej i jednocześnie negując zależność od rodziców. Stąd biorą się konflikty między opiekunami a dorastającymi. Sprzeciwianie się zakazom i woli rodziców, negowanie wartości i norm reprezentowanych przez rodziców, a także osłabienie więzi emocjonalnej – jest to szczególnie dokuczliwe dla rodziców przyzwyczajonych do relacji z poprzedniej fazy, czyli całkowitej identyfikacji i zależności. Kryzysy w relacjach z rodzicami, bunt przeciw szkole kierują młodego do rówieśników. Tam z kolei czyhają kolejne trudności – lęk przed akceptacją, ryzyko odrzucenia przez grupę. Opiekuńcza postawa rodziców odbierana jako kontrola (rodzice częściej do nastolatka wygłaszają kazania o tym „co jest ważne a co nie” oraz „co jest dla niego dobre a co nie”), zależność od biologii, czyli zmieniające się ciało (trądzik młodzieńczy, menstruacja, mutacja itd.) oraz wymagania otoczenia („podejmij decyzję”, „musisz się zdecydować”, „to dotyczy twojej przyszłości”) rodzą naturalny bunt. Ostentacyjne demonstrowanie swojej niezależności i samodzielności to coś, z czym okres dorastania kojarzy się najbardziej.

Nastolatek może łatwiej niż osoby w innym wieku ulegać impulsom. Zmiany wywołane działalnością hormonów rozregulowują system kontroli. Impulsywność powoduje, iż zachowanie pojawia się przed refleksją nad jego konsekwencjami. Intensywna jest również potrzeba doznawania silnych wrażeń. Oczywiście przeciętny nastolatek posiada większą niż 3-latek zdolność radzenia sobie z impulsami i emocjami, jednak obszary mózgu nie współpracują ze sobą na tyle dobrze, aby w pełni panować nad emocjami. Każde rozregulowanie powoduje niepewność i poczucie nieadekwatności. Stąd różne strategie obronne, które młodzi ludzi stosują. Jedną z nich można nazwać „wszechmocą”. Przekonanie, że „mogę wszystko” pojawia się najczęściej w obliczu lęku, że „nie mogę nic”, „nie daję rady”, „nic mi nie wychodzi”. Powoduje to fundowanie swojemu ciału sytuacji, w których doświadczane jest ekstremalnie – zachowania narażające zdrowie i życie np. eksperymentowanie z używkami, ekstremalne sporty, przypadkowe kontakty seksualne, radykalne diety, samookaleczenia itp. W związku z powyższym ważne jest, aby otoczenie dawało młodemu człowiekowi wsparcie.

Co możemy zrobić – my nauczyciele i Państwo – rodzice?

1. Mieć świadomość trudności i rozumieć, z czego wynikają – rozumieć kryzys, po to takie spotkania.

2. Nie zaprzeczać zagrożeniom, ale też ich nie demonizować.

3. Być blisko – zapewniać o swoim wsparciu poprzez właściwą komunikację.

Co może zrobić rodzic , aby pozwolić osiągnąć samodzielność dziecku i jednocześnie pozostać wsparciem:

1. Wykorzystać sytuację, aby porozmawiać o zagrożeniach.

2. Własnym wzorem modelować właściwą postawę.

3. Doskonalić się we właściwej komunikacji z dzieckiem.

Rodzicu- pamiętaj!

Zachowanie Twojego dziecka nie jest wymierzone przeciwko Tobie. Twoje nastoletnie liczy się z tym, co mówisz, ale często nie przyznaje się do tego. Kryzys tożsamości nastolatka może przekładać się na kryzys w relacji rodzic- dziecko.

Pamiętaj, to norma, naturalny, potrzebny etap rozwoju.

Gdzie szukać pomocy?

1. Zacznij od rozmowy z psychologiem/ pedagogiem szkolnym.

2. Możesz skontaktować się z najbliższą poradnią psychologiczno- pedagogiczną.

3. Skorzystaj z pomocy Pomarańczowej linii- konsultacje i pomoc online dla nastolatków i rodzin.

POMARAŃCZOWA LINIA

Pomoc telefoniczna  801 140 068

Pomoc online: pomoc@pomaranczowalinia.pl

Strona internetowa: www.pomaranczowalinia.pl

Opracowano na podstawie materiałów ze strony www.trzezwyumysl.pl

„Pandemia przemocy”.

 Przemoc jak wirus. Nowa kampania Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę.

Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę rozpoczęła kampanię społeczną „Pandemia przemocy”, która ma zwrócić uwagę społeczeństwa na problem przemocy wobec dzieci i zachęcić do reagowania i pomocy w sytuacjach ich krzywdzenia.

Koncepcja kampanii nawiązuje do okresu pandemii, a towarzysząca jej seria plakatów przywołuje zasady, które w ostatnich miesiącach obowiązują w ramach bezpieczeństwa przed wirusem. Covidowym zasadom nadano jednak nowe znaczenie – w kampanii odnoszą się bezpośrednio do przemocy wobec dzieci i zwracają uwagę na szczególną potrzebę zadbania o najmłodszych.

Co możesz zrobić, gdy podejrzewasz, że dziecko jest krzywdzone?

Jeśli podejrzewasz, że dziecku dzieje się krzywda…

Czasem trudno zdecydować się, co zrobić. Możesz nie mieć pewności, czy dziecko jest ofiarą krzywdzenia. Niepokojący wygląd i zachowanie dziecka mogą przecież nie mieć związku z krzywdzeniem – dzieci są posiniaczone, bo często się przewracają, małe dzieci często płaczą. Czasami po prostu nie chcesz wchodzić w konflikt z sąsiadami lub uważasz, że swoją interwencją dodatkowo pogorszysz sytuację dziecka. Martwisz się, że w skutek Twoich działań rodzina rozpadnie się, a dziecko trafi do domu dziecka… W takiej sytuacji wiele osób dochodzi do wniosku, że najlepiej będzie nie wtrącać się.

Pamiętaj jednak, że być może jesteś jedyną osobą, która zauważyła, że dziecko potrzebuje pomocy!

Jeśli nie jesteś pewna/y, czy Twoje podejrzenia są słuszne, możesz zwrócić się do instytucji, które mają obowiązek sprawdzić, co dzieje się w domu dziecka i jeśli jest taka potrzeba, udzielić pomocy dziecku i rodzicom. Ale żeby instytucje te mogły zacząć działać, muszą otrzymać informację, że dane dziecko lub rodzina potrzebuje wsparcia.
Dlatego Twoja reakcja jest bardzo ważna!

Co możesz zrobić aby pomóc dzieciom doświadczającym przemocy?

  • Naucz się zwracać uwagę na objawy przemocy wobec dzieci.
  • Jeśli masz wątpliwości, porozmawiaj z kimś na temat sytuacji, która budzi Twoje podejrzenia.
  • Powiadom o swoich podejrzeniach przedszkole lub szkołę, do której uczęszcza dziecko – powiedz pedagogowi o swoich podejrzeniach dotyczących sytuacji dziecka.
  • Możesz powiadomić ośrodek pomocy społecznej.
  • Możesz także wysłać do sądu rodzinnego – nawet anonimowe – pismo z opisem sytuacji. Ważne jest, aby podać w nim dane krzywdzonego dziecka i rodziny, tak aby sąd mógł podjąć interwencję.
  • Możesz powiadomić policję lub prokuraturę.
  • Poinformuj dzieci o numerze bezpłatnego Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111.
  • Skontaktuj się z konsultantami Telefonu dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci 800 100 100.

źródło: https://www.edukacja.fdds.pl

Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka

Dzień Praw Człowieka ustanowiono 4 grudnia 1950 roku na sesji plenarnej Zgromadzenia Ogólnego ONZ, podczas której zaproszono wszystkie państwa członkowskie i inne zainteresowane organizacje do świętowania.

Obchodzimy go corocznie 10 grudnia, w rocznicę ogłoszenia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka.

Głównym powodem do stworzenia tego dokumentu były zbrodnie nazistowskie, które miały miejsce podczas II wojny światowej. Kiedy zaczęto je ujawniać, zdecydowano, że Karta Narodów Zjednoczonych nie jest wystarczająco precyzyjna, aby dobrze chronić ludzi i ich prawa.

Na jednej z konferencji zaproponowano utworzenie Karty Praw Człowieka. Prace nad dokumentem rozpoczęły się w 1945 roku  i trwały 3 lata. W pracach nad jego powstaniem brali udział ludzie z całego świata. 

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka została uchwalona przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 10 grudnia 1948 roku w Paryżu. Jest zbiorem praw człowieka i zasad ich stosowania. Na jej podstawie powstało wiele innych, bardzo ważnych dokumentów, min Konwencja Praw Dziecka.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Dzień_Praw_Człowieka

utworzone przez freepik – pl.freepik.com</a>